Գերշ. Տ. ԳԱՐԵԳԻՆ Արքեպս. ՊԵՔՃԵԱՆ

Աւազանի անունով Տիգրան Պեքճեան, ծնած է Կ. Պոլիս, 21.12.1942 ին: Նախակրթական ու միջնակարգի ուսումը Կ. Պոլսոյ Վիեննական Մխիթարեաններու մօտ աւարտելէ ետք, հոգեւորական ըլլալու ցանկութեամբ եւ իր ծնողքի հրամանով ընդունուած է Սկիւտարի Ս. Խաչ Դպրեվանքը՝ եւ 1960 ի Վարդանանցի տօնին, ձեռամբ օրուան Պատրիարք Գարեգին Արքեպս. Խաչատուրեանի ձեռնադրուած է դպիր:

Այնուհետեւ լիսէի երեք տարիները յաջողութեամբ բոլորելէ ետք 1962-էն սկսեալ  հետեւած է նոր բացուած Ընծայարանին, միեւնոյն ժամանակ ընդունուելով Կ.Պոլսոյ գրական ֆաքիւլտէտը: Համալսարանի մէջ երեք տարի հետեւած է դասական լեզուներու, ընկերաբանութեան ու պատմութեան դասընթացքներուն: Մինչ այդ Պատրիարք Շնորհք Արքեպս. Գալուստեանի ձեռամբ, 1963 ին ձեռնադրուած է Սարկաւագ: Նոյն շրջանին Հայերէն լեզու դասաւանդած է Անատոլուէն եկած եւ հայերէն չգիտցող աշակերտներուն:

25 Յուլիս 1965 ի Վարդավառի տօնին ձեռնադրուած է կուսակրօն քահանայ (Աբեղայ), վերանուանուելով Գարեգին, ի յիշատակ Ս. Խաչ Դպրեվանքի հիմնադիր Գարեգին Պատրիարք Խաչատուրեանի անուան, իբրեւ առաջին եկեղեցականը նոյն Դպրեավքնէն շրջանաւարտ:

Իր ուսման երրորդ տարին, համաձայն Շնորհք Պատրիարքի տնօրինութեան, ուսումը շարունակելու համար մեկնած է Գերմանիոյ Պոն քաղաքի համալսարանը, ապագային Ս. Խաչ Դպրեւանքի համար որպէս ուսուցիչ եւ տնօրէն պատրաստուելու նպատակով եւ հոն հետեւած է մանկավարժութեան եւ հոգեբանութեան դասընթացքներուն: Տարի մը ետք անցած է Պօխում քաղաքի համալսարանը, շարունակելով իր ուսումը յիշեալ մասնաճիւղերուն մէջ, եւ ուսումը աւարտած է 1970 թուականին:

1970ի ամրան դարձեալ Շնորհք Պատրիարք Գալուստեանի ձեռամբ ստացած է վարդապետական գաւազան: Թուրքիոյ մէջ 1972ին կատարուած օրէնքի փոփոխութեան պատճառաւ, որը կարգիլեր կրոնականի մը ուսուցչութիւնն ու տնօրենութիւնը դպրոցներու մէջ, եւ Պատրիարք Սրբազանի արտօնութեամբ եւ տեղւոյն վարչութեան հրաւէրով 1973ին մեկնած է Մարսէյլ: Հոն իր հովուական առաջին դաշտը եղած է Սէնթ Անթուան թաղամասի Ս. Կարապետ եկեղեցին:

1976 ի վերջը  կոչուած է Մարսէյլի Սրբոց Թարգմանչաց Մայր եկեղեցւոյ հովութեան պաշտօնին, ուր վարած է զայն մինչեւ 1991 ի Ապրիլ ամիսը: Գարեգին վարդապետ, Մայր եկեղեցւոյ իր հովուական պաշտօնին առընթեր աշխատանք տարած է 1977 ին Սահակ-Մեսրոպ երգչախումբի կազմութեան, միացեալ միօրեայ դպրոցներու հիմնումին, Երկխօսութիւն անուն քրիստոնէական ձայնասփիւռի մէջ կրօնական ու երախաներու համար յայտագրերու պատրաստութեան: Հայերէն լեզուի մէջ պատրաստած է աշակերտներ, որոնք հայերէնը ընդունած էին լիսէի աւարտական քնութիւններուն: Այս ընթացքին հրատարակած է Անձնանուններու բառարան մը, մեկնելով յառաջացած պահանջէն, որը Պէյրութ տպուելով լոյս տեսած է 1988-ին: Ան միեւնոյն ժամանակ աշխատակցած է Արմենիա ամսաթերթին՝ յատուկ յօդուածներ գրի առնելով:

1991 ին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգէն Ա. նկատելով գերմանահայութեան հետզհետէ աւելցող քանակը, Գարեգին Վարդապետին իբրեւ հոգեւոր տեսուչ պաշտօնի կոչած է Գերմանիա, հոն կազմակերպչական աշխատանքներ տանելով եկեղեցական նոր Թեմ մը ստեղծելու:

Այնուհետեւ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Վազգէն Ա. Հայոց Հայրապետի 31 Յունուար 1992 թուակիր կոնդակով Գարեգին վարդապետ Թեմակալ Առաջնորդ կը նշանակուի եւ կը ձեռնարկէ թեմական կանոնադրութեան պատրաստութեան, որ իր աւրատին կը հասցնէ 1994ին եւ նոյնպէս Վազգէն Ա. կաթողիկոսէն կը ստանայ անոր վաւերացումը 10 Յունուար 1994 ին:

1992 ի Մայիս 17 ին Կ. Պոլսոյ Պատրիարք Գարեգին Արքեպս. Գազանճեան նկատելով Գարեգին վարդապետի նախկին իր սանը ըլլալու հանգամանքը, յատուկ այցելութեամբ մը Քէօլնի Ս. Սահակ-Մեսրոպ Առաջնորդանիստ Մայր եկեղեցւոյ մէջ իրեն կը շնորհէ Ծայրագոյն Վարդապետի աստիճան: Նոյն տարուայ 27 Սեպտեմբերին Վազգէն Ա. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Ս. Էջմիածնի մէջ Գարեգին Ծ. Վրդ.ը կը բարձրացնէ Եպիսկոպոսական աստիճանին: Իսկ իր Գերմանիա կատարած առաջին հովուական այցելութեան ընթացքին Գարեգին Ա. Ամենայն Հայոց Վեհափառը եւս գնահատելով Առաջնորդ Սրբազան հօր տարած գործունէութիւնը, անոր կը շնորհէ Արքութեան պատիւ, իր 28 Մարտ 1998 թուակիր կոնդակով:

Գարեգին Արքեպս. Պեքճեան Առաջնորդ նշանակուելէ մինչեւ 2000 թուականը, իր գործունէութեան դաշտին մէջ կազմակերպած է 14 եկեղեցական համայնքներ իրենց նոր կանոնադրութիւններով, 2-էն 7-ի բարձրացուցած է հոգեւորականներու թիւը, կատարած է դպրաց, սարկաւագաց, քահանայի եւ աբեղայի ձեռնադրութիւններ: Գերմանիոյ մէջ ձեռնադրած է չորս հոգեւորականներ, որոնցմէ մին՝ Տ. Արմաշ Աբղյ. Նալպանտեան, որ այսօր Դամասկոսի Թեմի առաջնորդն է իբրեւ Եպիսկոպոս, Տ. Հայազատ Քհնյ. Մարտիկեան, Տ. Այգիկ Քհնյ. Յովհաննիսեան եւ Տ. Հրաչ Քհնյ. Պիլիճիեան:

Գարեգին Սրբազանը Առաջնորդարանը օժտած է նոր պաշտօնեաներով եւ գրասենեակային նոր գործելակերպով, ամրապնդած է նիւթական ապահովութիւնը եւ Առաջնորդարանին ու համայնքներուն շահեցուցած է կալուածներ:

Բաց աստի թափ տուած է հրատարակչական աշխատանքին, կրօնական պարունակութեամբ տարբեր գրքոյկներու հրատարակումով, հաստատած է մամլոյ դիւան, կատարուած աշխատանքներու մասին կանոնաւոր հաղորդագրութիւններու պատրաստութեան համար:

Գարեգին Արքեպս. մշակած է միջեկեցական յարաբերութիւններ եւ Առաջնորդարանը անդամ դարձուցած է Գերմանիոյ միջեկեղեցական խորհուրդին (ACK) նշանակելով համապատասխան ներկայացուցիչներ:

Գարեգին Սրբազան Հայերէնի եւ Թրքերէնի կողքին լաւ կը տիրապետէ Գերմաներէն եւ Ֆրանսերէն լեզուներուն: Ան Հայերէնի թարգմանած է Քէմալ Եալչընի վերջին տարիներուն մեծ արձագանք գտած »Հոգիս Քեզմով կը խայտայ« եւ »Սարի Կյալին« անուն գիրքերը: Սրբազանը այժմ ամփոփման եւ սրբագրման վերջին աշխատանքները կը տանի իր պատրաստած Հայերէն-Գերմաներէն-Թրքերէն լայնածաւալ բառարանին, որը կը փափագի մօտ ժամանակէն հրատարակել:

*****

Biographische Angaben zur Person vom Erzbischof Karekin Bekdjian

Erzbischof Karekin Bekdjian, mit dem weltlichen Vornamen Dikran, ist am 21.12.1942 in Istanbul geboren. Die Grundschule und die Mittlere Reife besuchte er bei den Wiener Mechitaristen in Istanbul, wo er auch sein Abitur machte. Aufgrund seines innigen Wunsches, Geistlicher zu werden, und mit dem Einverständnis seiner Eltern, wurde er in die damals noch theologische Hochschule Surp Khatsch, heute Surp Khatsch Gymnasium, in Sküdari in Istanbul aufgenommen, wo er 1960, am Fest von Wartanank, durch den damaligen Patriarchen Erzbischof Karekin Khatchaturian die niederen Weihen zum Tbir (Lektor) erhielt.

Nach dem erfolgreichen Abschluss der dreijährigen Mitleren Reife  wurde er 1962 in die geisteswissenschaftliche Fakultät der Istanbuler Universität aufgenommen für das Studium in den Fächern Soziologie und Geschichtswissenschaften. Gleichzeitig besuchte er das neuerrichtete theologische Seminar von Surp Khatsch Tibrevank.

Während seines Hochschulstudiums wurde er 1963 durch den armenischen Patriarchen Erzbischof Schnorhk Kalustian zum Diakon ordiniert. Er unterrichtete in dieser Zeit die aus Anatolien stammenden Schüler in armenischer Sprache.

Am 25. Juli 1965 wurde er am Verklärungsfest zum zölibatären Priester (Apegha) geweiht und bekam den geistlichen Namen Karekin, in Erinnerung an den Patriarchen Karekin Khatschaturian, der das theologische Seminar Surp Khatsch Tibrevank gegründet hatte, dessen erster geistlicher Absolvent er wurde.

Im dritten Jahr seines Studiums sandte ihn der damalige Patriarch Kalustian nach Deutschland, damit er sich dort mit den Studiengängen Pädagogik und Psychologie auf seinen späteren Dienst als Lehrer und Rektor des Surp Khatsch Pristerseminars vorbereiten kann und er wurde in der Universität zu Bonn aufgenommen. Ein Jahr später wechselte er in die Bochumer Universität, um seine höheren Studien in den Fächern Pädagogik und Psychologie zu vervollkommnen. Sein Studium schloss er 1970 ab.

1970 wurde Vater Karekin durch den Patriarchen Schnorhk Kalustian zum Wartabeten ordiniert und bekam den Wartabeten-Stab. Aufgrund eines 1972 erlassenen Gesetztes in der Türkei, welches Geistlichen das Lehramt bzw. das Amt des Schuldirektors verbot, reiste er 1973 mit der Genehmigung des Patriarchen und durch die Einladung der dortigen Gemeinde nach Marseille und übernahm vorerst die Betreuung der Gemeinde Surp Garabet im Stadtteil St. Antoine.

1976 wurde er zum Seelsorger und Pfarrer der armenischen Hauptkirche von Marseille, Srpotz Tarkmantschatz (Die Hl. Übersetzer), ernannt. Diese Aufgabe hatte er bis April 1991 inne. In seiner Dienstzeit in Marseille führte er wichtige Projekte wie die Gründung des Surp Sahak-Mesrop Chors und Gründung einer Tagesschule durch. Er bereitete für den christlichen Radiosender „Dialog“ religiöse Beiträge für Erwachsene und Kinder und unterrichtete Schüler der letzten Gimnasialklassen in armenischer Sprache.

Parallel dazu veröffentlichte 1988 er ein Namensbuch für armenische Namen in armenischer und französischer Sprache, welches in Beirut gedruckt wurde. Gleichzeitig schrieb er Artikel für die Monatszeitschrift „Armenia“.

1991 ernannte ihn der damalige Katholikos Aller Armenier, Vazken I. zum Prälaten der Armenischen Gemeinde in Deutschland und beauftragte ihn mit der Neustrukturierung der Gemeinde und der Gründung einer Diözese, da dieses mit der wachsenden Zahl der Armenier in Deutschland eine Notwendigkeit geworden war.

Mit dem Hl. Enzyklika des Katholikos Vazken I. vom 31. Januar 1992 wurde Vater Karekin Bekdjian zum Primas der in Deutschland lebenden Armenier ernannt. Die u. a. auch von ihm vorbereitete Diözesansatzung wurde am 10. Januar 1994 vom Katholikos Vazken I. bestätigt.

Am 17. Mai 1992 bekam er durch den Patriarchen von Konstantinopel, Erzbischof Karekin Kazandjian, in der Kölner Diözesankirche die Würde des Erz-Wartabeten verliehen. Im September des selben Jahres wurde Vater Karekin vom Katholikos Vazken I. nach St. Etschmiadzin eingeladen und am 27. September zum Bischof geweiht.

Als Anerkennung des Dienstes von Bischof Karekin Bekdjian verlieh ihm Katholikos Karekin I. bei seinem Pontifikalbesuch 1998 die Würde und Titel des Erzbischofs.

Seit seiner Amtseinführung bis heute wurden in Deutschland 14 Kirchengemeinden gegründet, die Zahl der Geistlichen von 2 auf 7 erhöht und das kirchliche Leben bereichert. Erzbischof Karekin ordinierte Lektoren, weihte Diakone und Priester. Als zölibatären Priester weihte er Armasch Nalbandian, der heute als Bischof der Armenischen Diözese in Damaskus dient, und als verheiratete Geistliche PrarrerHayasad Martikyan, Pfarrer Aygik Hovhannisyan und Pfarrer Hratsch Biliciyan.

Durch Anstellung von Angestellten ordnete er die administrative Arbeit der Diözese ebenfalls neu, sicherte Einnahmequellen für die Diözese, um die laufenden Kosten decken zu können und veranlasste den Erwerb von Immobilien für die Diözese und einige der ihr unterstehenden Gemeinden.

Er veranlasste die Veröffentlichung von zahlreichen Broschüren und Informationsmaterialien mit religiösem und kulturellem Inhalt und gründete eine Presseabteilung, die die Tätigkeiten der Diözese und ihrer Gemeinden regelmäßig veröffentlicht.

Dank der Bemühungen von Erzbischof Bekdjian nahmen die ökumenischen Beziehungen zu den Schwesterkirchen einen neuen Lauf. Die Diözese wurde auf Bundesebene und die ihr angeschlossenen Gemeinden auf lokaler Ebene Mitglied der Arbeitsgemeinschaft Christlicher Kirchen und Erzbischof Bekdjian ernannte geeignete Personen zu Delegierten der Armenischen Diözese.

Erzbischof Bekdjian, der neben Armenisch und Türkisch auch Deutsch und Französisch gut beherrscht, übersetzte die beiden populären Bücher des türkischen Autors Kemal Yalcin „Mit dir Lacht mein Herz“ und „Sari Gyalin“ ins Armenische. Ein umfangreiches Armenisch-Deutsch-Türkischees Wörterbuch, an dem der Erzbischof seit einigen Jahren intensiv arbeitet, wird baldmöglichst veröffentlicht.